Page images
PDF
EPUB

EPITAPHIUM DAMONIS.

A R GUMENTU M.

Thyrsis & Damon ejusdem viciniæ paftores, eadem

ftudia fequuti à pueritiâ amici erant, ut qui plurimum. Thyrsis animi causâ profectus peregrè de obitu Damonis nuncium accepit. Domum poftea reversus, & rem ita effe * comperto, se, suamque solitudinem hoc carmine deplorat. Damonis autem sub personâ hîc intelligitur Carolus Deodatus ex urbe

Hetruriæ Luca paterno genere oriundus, cætera Ani glus; ingenio, doctrinâ, clarissimisque cæteris virtu.

tibus, dum viveret, juvenis egregius.

[ocr errors]

IMERIDES nymphæ (nam vos & Daphnin

& Hylan,
Et plorata diu meminiftis fata Bionis)
Dicite Sicelicum Thamesina per oppida carmen :
Quas miser effudit voces, quæ murmura Thyrsis,
Et quibus assiduis exercuit antra querelis,

5
Fluminaque, fontesque vagos, nemorumque recessus,
Dum sibi præreptum queritur Damona, neque altam
Luctibus exemit noctem loca sola pererrans.
Et jam bis viridi surgebat culmus arista,
Et totidem flavas numerabant horrea messes,
Ex quo fumma dies tulerat Damona sub umbras,

JO

1

* comperiens Edit. Fenton,

Nec

[ocr errors]

20

25

Nec dum aderat Thyrsis; paftorem fcilicet illum
Dulcis amor Musæ Thusca retinebat in urbe.
Alt ubi mens explete domum, pecorisque relicti
Cura vocat, fimul affuetâ feditque sub ulmo, 15
Tum verò amissum tum denique sentit amicum,
Cæpit & immensum fic exonerare dolorem.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.
Hei mihi! quæ terris, quæ dicam numina cælo,
Poftquam te immiti rapuerunt funere Damon!
Siccine nos linquis, tua fic fine nomine virtus
Ibit, & obfcuris numero fociabitur umbris?
At non ille, animas virgâ qui dividit aureâ,
Ifta velit, dignumque tui te ducat in agmen,
Ignavumque procul pecus arceat omne filentum.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. Quicquid erit, certè nisi me lupus antè videbit, Indeplorato non comminuere fepulchro, Conftabitque tuus tibi honos, longumque vigebit Inter paftores : Illi tibi vota fecundo Solvere poft Daphnin, polt Daphnin dicere laudes Gaudebunt, dum rura Pales, dum Faunus amabit: Si quid id est, priscamque fidem coluisse, piùmque, Palladiásque artes, fociúmque habuiffe canorum.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. 35 Hæc tibi certa manent, tibi erunt hæc præmia Damon, At mihi quid tandem fiet modò? quis mihi fidus Hærebit lateri comes, ut tu sæpe folebas Frigoribus duris, & per loca fata pruinis, Aut rapido sub sole, fiti morientibus herbis ? Sive opus in magnos fuit eminùs ire leones,

Aut

30

40

Aut avidos terrere lupos præsepibus altis ;
Quis fando sopire diem, cantuque solebit ?

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.
Pectora cui credam ? quis me lenire docebit 45
Mordaces curas, quis longam fallere noctem
Dulcibus alloquiis, grato cùm fibilat igni
Molle pyrum, & nucibus ftrepitat focus, at malus aufter
Miscet cuncta foris, & defuper intonat ulmo?

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. Aut æftate, dies medio dum vertitur axe, Cum Pan æsculeâ fomnum capit abditus umbrâ, Et repetunt sub aquis fibi nota sedilia nymphæ, Paftoresque latent, ftertit sub fepe colonus, Quis mihi blanditiáfque tuas, quis tum mihi risus, 55 Cecropiosque sales referet, cultofque lepores ?

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. At jam folus agros, jam pascua folus oberro, Sicubi ramofæ denfantur vallibus umbræ, Hic serum expecto, supra caput imber & Eurus 60 Trifte fonant, fractæque agitata crepuscula fylvæ.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. Heu

quam culta mihi priùs arva procacibus herbis
Involvuntur, & ipsa fitu seges alta fatiscit!
Innuba neglecto marcescit & uva racemo,
Nec myrteta juvant; ovium quoque tædet, at illæ
Mærent, inque fuum convertunt ora magiftrum.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.
Tityrus ad corylos vocat, Alphifibæus ad ornos,
Ad falices Aegon, ad Aumina pulcher Amyntas, 70
Hic gelidi fontes, hîc illita gramina musco,
VOL. III,

U

Hic

65

Hîc Zephyri, hîc placidas interstrepit arbutus undas; Ifta canunt surdo, frutices cgo nactus abibam.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. Mopfus ad hæc, nam me redeuntem forte notârat, 75 (Et callebat avium linguas, & fidera Mopfus) Thyrsi quid hoc? dixit, quæ te coquit improba bilis ? Aut te perdit amor, aut te malè fafcinat astrum, Saturni grave sæpe fuit paftoribus aftrum, Intimaque obliquo figit præcordia plumbo.

So Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. Mirantur riyinphæ, & quid te Thyrfi futurum est? Quid tibi vis? aiunt, non hæc folet effe juventæ Nubíla frons, oculique truces, vultusque feveri, Illa choros, lususque leves, & femper amorem 85 Jure petit, bis ille miser qui serus amavit.

Ite domum impafti, domino jam non vacat, agni. Venit Kyas, Dryopéque, & filia Baucidis Ægle Docta modos, citharæque fciens, fed perdita faftu, Venit Idumanii Chloris vicina fluenti; Nil me blanditiæ, nil me solantia verba, Nil me, fi quid adest, movet, aut fpes ulla futuri.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. Hei mihi quam fimiles ludunt per prata juvenci, Omnes unanimi fecum fibi lege sodales, Nec magis hunc alio quisquam fecernit amicum De grege, si densi veniunt ad pabula thoes, Inque vicem hirsuti paribus junguntur onagri: Lex eadem pelagi, deserto in littore Proteus Agmina phocarum numerat, vilisque volucrum Passer habet semper quicum fit, & omnia circum

Farra

go

95

[ocr errors]

1

115

Farra libens volitet, ferò fua tecta revisens,
Quem fi fors letho objecit, sua milvus adunco
Fata tulit roftro, feu stravit arundine fosfor,
Protinus ille alium focio petit inde volatu. IS
Nos durum genus, & diris exercita fatis
Gens homines aliena animis, & pectore discors,
Vix fibi quisque parem de millibus invenit unum,
Aut fi fors dederit tandem non aspera votis,
Illum inopina dies quâ non fperaveris horâ 110
Surripit, æternum linquens in sæcula damnum.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.
Heu quis me ignotas traxit vagus error in oras
Ire per aëreas rupes, Alpemque nivofam !
Ecquid crat tanti Romam vidisse sepultam,
(Quamvis illa foret, qualem dum vifëret olim,
Tityrus ipfe fuas & oves & rura reliquits)
Ut te tam dulci poffem caruifle sodale,
Possem tot maria alta, tot interponere montes,
Tot sylvas, tot saxa tibi, fluviosque fonantes !
Ah certè extremùm licuisset tangere dextram,

!
Et bene compositos placidè morientis ocellos,
Et dixiffe vale, noftri memor ibis ad atra.

Ite domum impafti, domino jam non vacat, agni.
Quamquam etiam veftri nunquam meminifle pigebit,
Paftores Thusci, Mulis operata juventus,
Hic Charis, atque Lepos; & Thuscus tu quoque Damon,
Antiquâ genus unde petis Lucumonis ab urbe.
O ego quantus eram, gelidi cum ftratus ad Arni
Murmura, populeumque nemus, quà mollior herba,
Carpere nunc violas, nunc summas carpere myrtus,

120

« PreviousContinue »