Page images
PDF
EPUB
[ocr errors]

Sæva nec anguiferos extende calumnia ri&tus;
In me triste nihil fudiflima turba potestis,
Nec vestri sum juris ego; fecuraque tutus
Pectora, vipereo gradiar sublimis ab ictu.

At tibi, chare pater, postquam non æqua merenti
Poffe referre datur, nec dona rependere factis,
Sit memorâsse fatis, repetitaque munera grato
Percensere animo, fidæque reponere menti.

Et vos, O nostri, juvenilia carmina, lusus, 115.
Si modo perpetuos sperare audebitis annos,
Et domini fupereffe rogo, lucemque tueri,
Nec fpiffo rapient oblivia nigra sub Orco,
Forsitan has laudes, decantatumque parentis
Nomen, ad exemplum, fero fervabitis ανο.

120

[ocr errors]
[ocr errors]

PSAL. CXIV.
Σραήλ ότε σαΐδες, ότ' άγλαά φύλ' 'Ιακώβα

Αιγύπλιον λίπε δήμου, απεχθέα, βαρβαρόφωνον
Δή τότε μένον έην όσιον γένος υίες Ιεδα.
'Εν δε Θεός λαοϊσι μέγα κρείων βασίλευεν.
Είδε και εντροπάθην φύγαδ' ερρώησε θάλασσα
Κύματι ειλυμένη ροθίω, δδ' άρ' έσυφελίχθη

S Ιρός Ιορδάνης ποτί άργυροειδέα πηγήν. 'Εκ δ' άρεα σκαρθμοίσιν άπειρίσια κλονέοντο, Ως κριοί σφριγόωντες ευτραφερω έν άλωή. Βαιότεραι δ' άμα σάσαι ανασκίρτησαν έρίπναι, 10 “Οία παραι σύριγι φίλη υπό μητέρι άρνες. Τίπλε σύγαινά θάλασσα σέλας φύγαθ' ερρώησας

Κύματι

T 4

280

MILTON 1 Ρ ΟΕ Μ Α Τ Α.
Κύματι ειλυμένη ροβίω και τι δ' άρ' έσυφελίχθης
Ιρός Ιορδάνη ποτί άργυροειδέα πηγή»;
Τίπλ’ όρεα σκαρθμοίσιν άπειρέσια κλονέεσθε

15 Ως κριοί σφριγόωντης ευτραφερω έν άλωη ; Βαιοτέραι τι δ' άρ' υμμές ανασκιρτήσατ’ ερίπναι, οϊα σαραι σύρι γι φίλη υπό μητέρι άρνες; Σείεο γαία τρέεσα Θεόν μεγάλ' εκτυπέοντα Γαία Θεόν τρείεσ' ύπατον σέβας Ισσακίδαο, 20 "Ος τε και εκ σπιλάδων ποταμές χέε μορμύροντας, Κρήνηντ’ άεναόν σίτσης από δακρυοέσσης. Philosophus ad regem quendam, qui eum ignotum &

infontem inter reos forte captum infcius damnaverat,

την επί θανάτω πορευόμενος haec fubito mifit.
*Ω άνα, ει ολέσης με τον έννομον, εδέ τιν' ανδρών
Δεινόν όλως δράσαντα, σοφώτατον ίσθι κάρηνον
Ρηϊδιως αφέλoιο, το δ' ύσερον αύθι νοήσεις,
* Μαψιδίως δ' άρ' έπειτα τεόν προς θυμόν οδυρή,
Τοιόν δ' εκ πόλιος περιώνυμον άλκαρ ολέσσας.

In effigiei ejus Sculptorem t.
'Αμαθεϊ γεγράφθαι χειρί τήνδε μέν εικόνα
Φαίης τάχ' άν, πρός είδος αυτοφυές βλέπων.
Τον δ' εκτυπωτών έκ επιγνότες φίλοι
Γελάτε φαύλο δυσμίμημα ζωγράφε.

Μαψ αύτως δ' άρ' έπειτα χρόνω μάλα πολλών οδύρης:

Τοιον δ' εκ σόλεως- -Edit. 1645. of Added in the Edition of 1673.

Ad

Ad Salfillum Poetam Romanum ægrotantem.

SCA Z O N T E S.

O Musa greffum quæ volens trahis claudum,

Vulcanioque tarda gaudes incessu, Nec fentis illud in loco minus gratum, Quàm cùm decentes flava Dëiope suras Alternat aureum ante Junonis lectum,

5 Aderdum & hæc s'is verba

pauca

Sallillo Refer, Camæna nostra cui tantum est cordi, Quamque ille magnis prætulit immeritò divis, Hæc ergo alumnus ille Londini Milto, Diebus hisce qui suum linquens nidum

10 Polique tractum, (pesfimus ubi ventorum, In fanientis impotensque pulmonis Pernix anhela sub Jove exercet flabra) Venit feraces Itali soli ad glebas, Visum superbâ cognitas urbes famâ

15 Virosque doctæque indolem juventutis, Tibi optat idem hic faufta multa Salsille, Habitumque feffo corpori penitùs fanum; Cui nunc profunda bilis infestat renes, Præcordiisque fixa damnofum fpirat. Nec id pepercit impia quòd tu Romano Tam cultus ore Lesbium condis melos. O dulce divům munus, o falus Hebes Germana! Tuque Phæbe, niorborum terror, Pythone cælo, live tu magis Pæan

25 Libenter

30

Libenter audis, hic tuus facerdos eft.
Querceta Fauni, vosque rore vinoso.
Colles benigni, mitis Evandri fedes,
Siquid falubre vallibus frondet vestris,
Levamen ægro ferte certatim vati.
Sic ille charis redditus rursùm Musis
Vicina dulci prata mulcebit cantu.
Ipse inter atros emirabitur lucos
Numa, ubi beatum degit otium æternum,
Suam reclivis semper Ægeriam spectans.
Tumidufque & ipfe Tibris hinc delinitus
Spei favebit annuæ colonorum :
Nec in sepulchris ibit obsessum reges
Nimiùm finiftro laxus irruens loro :
Sed fræna melius temperabit undarum,
Adusque curvi falfa

regna

Portumni,

35

40

[ocr errors][ocr errors]
[blocks in formation]
[ocr errors]

Joannes Baptista Mansus Marchio Villenfis, vir inge

nii laude, tum litterarum ftudio, nec non & bellica virtute apud Italos clarus in primis eft. Ad quem Torquati Tassi dialogus extat de Amicitia scriptus; erat enim Taffi amicissimus ; ab quo etiam inter Campaniæ principes celebratur, in illo poemate cui titulus Gerusalemme conquistata, lib. 20.

Fra cavalier magnanimi, è cortesi

Risplende il Manso
Is authorem Neapoli commorantem summâ benevolen-

tiâ prosecutus est, multaque ei detulit humanitatis
officia. Ad hunc itaque hospes ille antequam ab ea
urbe discederet, ut ne ingratum fe oftenderet, hoc
carmen misit.

[ocr errors]

ÆC quoque Manse tuæ meditantur carmina laudi

Pierides, tibi Manse choro notiflime Phæbi,
Quandoquidem ille alium haud æquo eft dignatus ho-
Post Galli cineres, & Mæcenatis Hetrufci [nore,
Tu quoque, si nostræ tantum valet aura Camænæ, s
Victrices hederas inter, laurusque sedebis.
Te pridem magno felix concordia Tasso
Junxit, & æternis infcripfit nomina chartis.
Mox tibi dulciloquum non infcia Musa Marinum
Tradidit, ille tuum dici se gaudet alumnum,
Dum canit Assyrios divům prolixus amores;

10

« PreviousContinue »