Page images
PDF
EPUB

195

Parte alia polus omnipatens, & magnus Olympus, 190
Quis putet? hic quoque Amor pictæque in nube pharetræ,
Arma corufca faces, & fpicula tincta pyropo;
Nec tenues animas, pectúfque ignobile vulgi
Hinc ferit, at circùm flammantia lumina torquens
Semper in erectum fpargit fua tela per orbes
Impiger, & pronos nunquam collimat ad ictus
Hinc mentes ardere facræ, formæque deorum.
Tu quoque in his, nec me fallit fpes lubrica, Damon,
Tu quoque in his certè es, nam quò tua dulcis abiret,
San&táque fimplicitas, nam quò tua candida virtus?
Nec te Lethæo fas quæfiviffe fub orco,

Nec tibi conveniunt lacrymæ, nec flebimus ultrà,
Ite procul lacrymæ, purum colit æthera Damon,
Ethera purus habet, pluvium pede reppulit arcum ;
Heroúmque animas inter, divófque perennes,

thereos haurit latices & gaudia potat

Ore facro. Quin tu cœli poft jura recepta
Dexter ades, placidúfque fave quicunque vocaris,'
Seu tu nofter eris Damon, five æquior audis

205

Diodotus, quo te divino nomine cuncti

216

Cœlicolæ nôrint, sylvisque vocabere Damon.

Quòd tibi purpureus pudor, & fine labe juventus
Grata fuit, quòd nulla tori libata voluptas,

En etiam tibi virginei fervantur honores;
Ipfe caput nitidum cinctus rutilante corona,
Lætáque frondentis geftans umbracula palmæ
Æternum perages immortales hymenæos;
Cantus ubi, choreifque furit lyra mista beatis,
Fefta Sionæo bacchantur & Orgia thyrfo.

215

Jan.

Jan. 23, 1646.

AD JOANNEM

ROUSIUM,

OXONIENSIS ACADEMIE BIBLIOTHECARIUM.

De libro Poematum amiffo, quem ille fibi denuo mitti poftulabat, ut cum aliis noftris in Bibliotheca publica reponeret, Ode.

Strophe 1.

EMELLE cultu fimplici gaudens liber,
Fronde licet geminâ,

Munditiéque nitens non operosâ,

Quam manus attulit

Juvenilis olim,

Sedula tamen haud nimii poetæ ;

Dum vagus Aufonias nunc per umbras,
Nunc Britannica per vireta lufit

Infons populi, barbitóque devius

Indulfit patrio, mox itidem pectine Daunio
Longinquum intonuit melos

Vicinis, & humum vix tetigit pede;

Antiftrophe.

Quis te, parve liber, quis te fratribus

Subduxit reliquis dolo?

Cum tu miffus ab urbe,

Docto jugiter obfecrante amico,

Illuftre tendebas iter

Thamefis ad incunabula
Cœrulei patris,

[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]

U 4

[blocks in formation]

Modò quis deus, aut editus deo
Priftinam gentis miferatus indolem
(Si fatis noxas luimus priores,
Mollique luxu degener otium)
Tollat nefandos civium tumultus,
Almaque revocet studia fan&tus,
Et relegatas fine fede Mufas

Jam penè totis finibus Angligenûm;

Immundafque volucres

20

25

30

Unguibus imminentes

[blocks in formation]

Nam te Roüfius fui

Strophe 3.

Optat peculî, numeróque jufto

Sibi pollicitum queritur abeffe,
Rogatque venias ille cujus inclyta

50

Sunt data virûm monumenta curæ :
Téque adytis etiam facris

Voluit reponi, quibus & ipfe præfidet

Æternorum operum cuftos fidelis,
Quæftorque gazæ nobilioris,

Quàm cui præfuit Iön

Clarus Erechtheides

Opulenta dei per templa parentis

Fulvofque tripodas, donaque Delphica,

Ion Actæâ genitus Creusâ.

Ergo tu vifere lucos

Antiftrophe.

Mufarum ibis amœnos,

Diamque Phœbi rurfus ibis in domum,

Oxoniâ quam valle colit

Delo pofthabitâ,

Bifidòque Parnassi jugo :

Ibis honeftus,

Poftquam egregiam tu quoque fortem

Nactus abis, dextri prece follicitatus amici.
Illic legéris inter alta nomina

Authorum, Graiæ fimul & Latinæ

Antiqua gentis lumina, & verum decus.

55

60

65

70

Epodos.

Épodos.

Vos tandem haud vacui mei labores,
Quicquid hoc fterile fudit ingenium,

Jam ferò placidam fperare jubeo

Perfunctam invidiâ requiem, fedesque beatas
Quas bonus Hermes

Et tutela dabit folers Roüfi,

75

Quo neque lingua procax vulgi penetrabit, atque longe

Turba legentum pravă facesset ;

At ultimi nepotes,

Et cordatior ætas

Judicia rebus æquiora forfitan

Adhibebit integro finu.

Tum livore fepulto,

Ši quid meremur fana pofteritas fciet
Roüfio favente.

85

35

Ode tribus conftat Strophis, totidémque Antiftrophis, unâ demum Epodo claufis, quas, tametfi omnes nec verfuum numero, nec certis ubique colis exactè refpondeant, ita tamen fecuimus, commodè legendipotiùs, quàm ad antiquos concinendi modos rationem fpectantes. Alioquin hoc genus rectiùs fortaffe dici monoftrophicum debuerat. Metra partim funt xætà σχέσιν, partim ἀπολελυμένα. Phalencia quæ funt Spondæum tertio loco bis admittunt, quod idem in fecundo loto Catullus ad libitum fecit.

Ad

« PreviousContinue »